Until I'm fine
My life rocks. I'm so fucking happy at the moment. No particular reason. Just because. Ik kan er niets aan doen. Ik heb de hele dag gewerkt en leuke dingen (wederom) meegemaakt, ik heb het beste maatje van de hele wereld, ik heb een geniale hond en ik vermaak me met alles wat ik doe. Vandaag was weer geniaal. Ik had sowieso wel zin in mijn werk en ging vol goede moed naar Dinteloord. Rond 4 uur kwam er een vrachtwagen langs om pallets te lossen en te laden. Normaal mogen die mensen doorrijden, lossen en weer van het terrein af. Omdat meneer nu moest laden, besloot ik hem in te wegen, te laten lossen, uit te laten wegen, weer in te wegen, laden en uit te wegen. Dit heb ik hem ook zo uitgelegd. Na ongeveer anderhalf uur kwam meneer terug. Hij hield zijn weegpasje maar niet voor de scanner en daarop besloten mijn collega en ik te wachten tot hij naar binnen zou komen om te vragen wat hij nou wilde. Na een minuut of 10 kwam hij naar binnen en vroeg of de slagboom nog open ging. Na een verbaasde blik van ons ( 'Moet jij niet uitwegen dan?) zei de schavuit dat hij al geladen was. Hier begint het:
Ik: Maar ik heb jou toch gezegd dat je in moest wegen, moest lossen, uitwegen, inwegen, laden en daarna uitwegen?
Hij: Ja dat vind ik belachelijk. Dat doe ik niet.
Mijn collega: *grinnik*
Ik: Que?
Hij: Ik vind het belachelijk en ik ga niet in discussie met je.
Ik: Dat moet je ook zeker niet doen want dat verlies je.
Collega: *Ligt onder tafel*
Hij: Hoe dan ook............
Ik: Het is heel simpel. Jij gaat NU van het terrein af. Snel terug naar huis.
Vervolgens vervolgde meneer zijn weg zonder ook maar wat te zeggen. God, wat had ik het naar mijn zin. Ergens diep van binnen weet ik dat ik een zeer goede dictator zou zijn. Het hele land zou angstig wegrennen zodra ik weer van me liet horen. Op zich verandert er dus niets. Alles lijkt prima te gaan op dit moment. Motto van de week is om alles 'step by step' te doen. Aan de blog van mijn maatje te zien, zitten we weer geniaal op één lijn.
Soit, half één. Tijd om mijn bedje op te zoeken. Ik ben in ieder geval vrij met kerst. 10 december, wanneer ik naar Oostenrijk wil, moet ik nog even regelen want ze zijn vergeten om me 4 dagen vrij te geven in plaats van de twee die ik nu heb. Met oud en nieuw moet ik werken van 3 tot 11. Ach, dan ben ik tenminste om 12 uur thuis. Een paar nachtdiensten van 11 tot 7 zitten er ook tussen. Waarvan 4 in Puttershoek. Ik ben benieuwd wat deze maand me allemaal gaat brengen. Ik ga mijn rooster nog even op mijn pc zetten en dan ga ik lekker mijn oogjes toedoen.
Ik: Maar ik heb jou toch gezegd dat je in moest wegen, moest lossen, uitwegen, inwegen, laden en daarna uitwegen?
Hij: Ja dat vind ik belachelijk. Dat doe ik niet.
Mijn collega: *grinnik*
Ik: Que?
Hij: Ik vind het belachelijk en ik ga niet in discussie met je.
Ik: Dat moet je ook zeker niet doen want dat verlies je.
Collega: *Ligt onder tafel*
Hij: Hoe dan ook............
Ik: Het is heel simpel. Jij gaat NU van het terrein af. Snel terug naar huis.
Vervolgens vervolgde meneer zijn weg zonder ook maar wat te zeggen. God, wat had ik het naar mijn zin. Ergens diep van binnen weet ik dat ik een zeer goede dictator zou zijn. Het hele land zou angstig wegrennen zodra ik weer van me liet horen. Op zich verandert er dus niets. Alles lijkt prima te gaan op dit moment. Motto van de week is om alles 'step by step' te doen. Aan de blog van mijn maatje te zien, zitten we weer geniaal op één lijn.
Soit, half één. Tijd om mijn bedje op te zoeken. Ik ben in ieder geval vrij met kerst. 10 december, wanneer ik naar Oostenrijk wil, moet ik nog even regelen want ze zijn vergeten om me 4 dagen vrij te geven in plaats van de twee die ik nu heb. Met oud en nieuw moet ik werken van 3 tot 11. Ach, dan ben ik tenminste om 12 uur thuis. Een paar nachtdiensten van 11 tot 7 zitten er ook tussen. Waarvan 4 in Puttershoek. Ik ben benieuwd wat deze maand me allemaal gaat brengen. Ik ga mijn rooster nog even op mijn pc zetten en dan ga ik lekker mijn oogjes toedoen.
